Droga Światła "Uwierzyć w zmartwychwstanie"

Nie łatwo jest uwierzyć. Wątpliwości i niepewności doświadczali również pierwsi świadkowie zmartwychwstania. My dzisiaj, prawie dwa tysiące lat po odkryciu pustego grobu również doświadczamy tych uczuć. Źródłem wiary w zmartwychwstanie Jezusa nie miał być pusty grób ale przypomnienie im słów wypowiedzianych przez Jezusa jeszcze przed Jego śmiercią. Jezus wielokrotnie zapowiadał swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie. To właśnie nauka Jezusa z okresu Jego życia ziemskiego ma być decydującym motywem wiarygodności Jego zmartwychwstania. Wszystkie inne znaki, na które Jezus powoływał się po swoim zmartwychwstaniu, mają jedynie wspomagać ten pierwszy znak, którym są Jego słowa. Ten, który powstał z martwych, jest Tym samym, który powołał Apostołów, nauczał, czynił cuda, został umęczony i ukrzyżowany. 

I: Jezus powstał z martwych
[niewiasty] poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień od grobu zastały odsunięty. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężczyzn w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. (Łk24,1-6)

Zagubienie jest jednym z najbardziej boleśnie przeżywanych ludzkich uczuć. W sytuacjach bezradności człowiek dotyka granic swoich ludzkich możliwości. Ale takie doświadczenie, choć bolesne, otwiera nas na radość przyjęcia Dobrej Nowiny. 

Prosimy Cię Jezu, aby Twoje zmartwychwstanie przenikało naszą codzienność: modlitwę, codzienne zmagania, ludzką miłość, przyjaźń, pracę i odpoczynek.

II: Apostołowie przybywają do pustego grobu
Wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. (J20,1-8)

Dzięki szczególnemu doświadczeniu Jezusowej miłości, dzięki intuicji swojego czystego serca, "drugi uczeń" szybko przedarł się przez własne zagubienie i niepewność. Odnalazł też w pamięci wielokrotną zapowiedź Jezusa, że po trzech dniach od śmierci zmartwychwstanie.
Jezu, zapewniasz nas: "Zmartwychwstałem i zawsze jestem z wami".

Prosimy niech to będzie dla nas źródłem wewnętrznego pokoju i radości, szczególnie w momentach próby.

III: Jezus objawia się Marii Magdalenie
Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono. Gdy to powiedziała [Maria Magdalena], odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus. Rzekł do niej Jezus: Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz? (J20,11-18)

Spotkanie Jezusa z Marią Magdaleną tworzy jakby moment przejściowy pomiędzy dawną obecnością Jezusa, na sposób fizyczny i widzialny, a nową obecnością w ciele uwielbionym. Maria Magdalena i wszyscy uczniowie Jezusa musieli nauczyć się widzieć Jezusa w nowy sposób, w nowej formie.

Dziękujmy Ci Jezu za Twoją nową obecność. Dzięki niej jesteś pomiędzy nami i będziesz aż do skończenia świata.

IV: Jezus objawia się uczniom na drodze do Emaus
Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus [...] Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. (Łk24,13-27)

Chrześcijaństwo ukazywane jest jako droga. Droga do poznania, pokochania i naśladowania Jezusa, który dla nas umarł i zmartwychwstał. Nasza wiara jest dynamiczna, stale się rozwija. Polega na pokornym kroczeniu ścieżkami wyznaczonymi przez Boga.

Panie, prosimy o wewnętrzne odczucie, że jesteśmy na naszej drodze życia prowadzeni przez Ciebie, także w momentach, kiedy nie jesteśmy tego świadomi.

V: Uczniowie rozpoznali Pana przy łamaniu chleba
Wszedł więc [Jezus], aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go. (Łk24,28-35)

Połamanie chleba było dla uczniów miejscem pełnego rozpoznania Jezusa Zmartwychwstałego. To, co przeczuwało ich serce, zostało odsłonięte w czasie łamania chleba. 
Dzisiaj my również rozpoznajemy Jezusa Zmartwychwstałego najpełniej w Eucharystii. Jest ona dla nas najważniejszym momentem w szukaniu Jego obecności, jest szczytem naszej wiary.

Dziękujemy Ci Jezu, że mamy taki łatwy i prosty dostęp do tego najważniejszego znaku - sakramentu, dzięki któremu możemy przeżywać Twoją obecność.

VI: Zmartwychwstały Pan objawia się wspólnocie uczniów
On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: Pokój wam! Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. (Łk24,36-45)

Wspólnota Kościoła gromadzi się wokół Apostołów i ich następców. Kościół założony na fundamencie Apostołów, dla wszystkich jest miejscem spotkania z Jezusem. Jest miejscem jedności wszystkich uczniów Zmartwychwstałego.

Dziękujemy Ci Panie za wspólnotę Kościoła, za świadectwo tych, dzięki którym narodziła się i wzrastała nasza wiara w Jezusa Zmartwychwstałego. I prosimy o odwagę wyznawania wiary.

VII: Jezus przekazuje Kościołowi dar pokoju i pojednania
Gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! (J20,19-23)

Kiedy Bóg daje nam jakikolwiek dar, to w każdym z nich, choćby był najmniejszy, ukrywa się cała Jego nieskończona miłość do nas. W każdym darze zawiera się tyle Jego miłości, ile możemy jej przyjąć, udźwignąć i wcielić w nasze życie.

Dziękujemy Ci Panie za ogrom dobra, jaki otrzymaliśmy i nieustannie otrzymujemy. Prosimy, aby otrzymane dobro czyniło nas coraz bardziej otwartymi i hojnymi wobec Twojej nieskończonej miłości i wobec bliźnich.

VIII: Zmartwychwstały Pan umacnia wiarę Tomasza
Jezus rzekł do Tomasza: Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż /ją/ do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym. Tomasz Mu odpowiedział: Pan mój i Bóg mój! Powiedział mu Jezus: Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli. (J20,24-29)

Tak było wtedy, tak jest i teraz. Jezus wciąż zapewnia, że nawet jeśli w naszych sercach jest niepokój i narastają w nas wątpliwości, to nie zmienia faktu, że zawsze jesteśmy zaproszeni, aby Go dotknąć i zakosztować Jego obecności, bo On jest obecny prawdziwie, a nie jako wspomnienie z przeszłości. Zmartwychwstał i żyje pośród nas.

Boże, prosimy, aby nasza wiara wyrażona w Tomaszowym wyznaniu: Pan mój i Bóg mój, była nie tylko na naszych ustach, ale żeby promieniowała także z codzienności naszego życia.

IX: Spotkanie z Panem nad brzegiem Jeziora Tyberiadzkiego
Jezus rzekł do nich: Dzieci, czy macie co na posiłek? Odpowiedzieli Mu: Nie. On rzekł do nich: Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie. Zarzucili więc i z powodu mnóstwa ryb nie mogli jej wyciągnąć. Powiedział więc do Piotra ów uczeń, którego Jezus miłował: To jest Pan! (J21,4-12)

Śmierć Jezusa wywołała u uczniów kryzys wiary. Powracając do porzuconych kiedyś sieci rybackich, chcieli przetrzymać najtrudniejsze chwile. Pracowali jednak sami, w nocy. Każdy wysiłek człowieka, jest bezowocny, jeżeli działa w oddaleniu od Boga.

Jezu prosimy o żywą świadomość, że sens naszej pracy nie leży w naszym wysiłku i trudzie, ale w tym, że Ty nam w niej towarzyszysz. Nasza praca ma sens, jeśli jest wykonywana w Twojej obecności, z Twojego polecenia.

X: Pan przebacza Piotrowi i zawierza mu swoją owczarnię
Powiedział mu [Jezus] po raz trzeci: Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie? Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: Czy kochasz Mnie? I rzekł do Niego: Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham. (J21,15-19)

Miłość nie opiera się na pustych słowach i deklaracjach bez pokrycia. Wiedział już o tym Piotr - doświadczył przebaczenia i nieskończonej miłości Jezusa. Tym pytaniem Jezus Zmartwychwstały zaprasza i nas, abyśmy nie myśleli najpierw o naszych grzechach i o bólu, jaki one wywołują, ale o Nim samym oraz o naszej miłości do Niego.

Prosimy Cię Jezu, naucz nas kochać Cię pomimo naszych słabości.

XI: Wielkie rozesłanie uczniów przez Jezusa 
Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata. (Mt28,16-20)

Naszym najważniejszym powołaniem życiowym, które realizujemy w Kościele, jest dawanie świadectwa, aby każdy człowiek odnalazł Jezusa Zmartwychwstałego w swoim życiu. Aby mógł Go poznawać, kochać i iść w Jego ślady. Tylko w ten sposób możemy realizować nasze najgłębsze pragnienia i aspiracje serca.

Pomóż nam Panie, nie tylko samym słowem, ale przede wszystkim życiem, potwierdzać wiarę w Jezusa Zmartwychwstałego. Pomóż dawać świadectwo tym, których stawiasz na naszej drodze życia.

XII: Jezus wstępuje do nieba 
Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi. (Mk16,14-20)

Przeżycie zmartwychwstania Jezusa i Jego powrót do Ojca, uświadomiło Apostołom, i uświadamia nam wszystkim, że po spotkaniu ze Zmartwychwstałym nic już nie pozostaje takie jakie było wcześniej. To spotkanie zmienia sens, cel i jakość życia. Nie jest jedynie wydarzeniem z przeszłości, wspominanym tylko w ludzkiej pamięci. Jest wydarzeniem uobecnianym w każdej Eucharystii.

Dziękujemy Ci Jezu, za Twoje zapewnienie, że w domu Ojca Twego jest mieszkań wiele, i że przygotujesz nam miejsce.

XIII: Uczniowie z Maryją oczekują w wieczerniku na zesłanie Ducha Świętego
Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego. (Dz1,3-8)

Modlitwa, będąca słuchaniem Jezusa oraz trwaniem w Jego obecności, jest jednym z najważniejszych sposobów nawiązywania coraz głębszej i pełniejszej więzi z Jezusem Zmartwychwstałym. Na modlitwie nie modlimy się sami. To Duch Święty, Duch Jezusa modli się w nas i przez nas. Każda modlitwa, osobista czy wspólnotowa, jest modlitwą przez Chrystusa, w Chrystusie i z Chrystusem. Dzięki modlitwie nie tracimy pogody ducha nawet w największych trudnościach i zagrożeniach. Wierzymy, że w sprawach ludzkich, ostatnie słowo ma zawsze Bóg.

Dopomóż Panie, aby nasza modlitwa była prawdziwym spotkaniem z Tobą.

XIV: Jezus posyła Kościołowi Ducha Świętego 
Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. [...] I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym. (Dz2,1-17)

Duch Święty odnowił wewnętrznie Apostołów. Udzielił im mocy. Sprawił, że z bojaźliwych rybaków stali się odważnymi świadkami Zmartwychwstałego Jezusa. Ale jest to obietnica dana nam wszystkim, dlatego prosimy:

Przyjdź Duchu Święty, napełnij nasze serca, rozpal w nas ogień Twojej miłości i uzdolnij do odważnego wyznawania wiary.

Zakończenie:
Zmartwychwstały Jezus jest naszym Panem. Króluje w naszej osobistej historii życia. Siła naszej wiary w Jego Zmartwychwstanie sprawia, że Jezus posiada dostęp do naszego serca, do naszego życia. To dzięki wierze w Jego Zmartwychwstanie Jezus przemienia nasze serca, nadaje nowy kształt naszemu życiu i czyni nas radosnymi świadkami wiary.
 

oprac. G.Bujanowicz, AD2014